Termin porodu – kalkulator i zasady obliczania

Termin porodu oblicza się, dodając 280 dni (40 tygodni) do pierwszego dnia ostatniej miesiączki – to tzw. reguła Naegelego. Przy cyklu dłuższym lub krótszym niż 28 dni termin przesuwa się o tę różnicę. Najdokładniej wiek ciąży określa USG w I trymestrze, a termin jest tylko orientacyjny: w wyznaczonym dniu rodzi się ok. 4–5% dzieci.

Kalkulator terminu porodu i tygodnia ciąży

Wpisz datę pierwszego dnia ostatniej miesiączki i średnią długość cyklu. Kalkulator pokaże przewidywany termin porodu, obecny tydzień ciąży oraz daty dwóch ważnych badań USG. Dane nie są nigdzie wysyłane ani zapisywane.

Kalkulator daje wynik orientacyjny. Ostateczny termin porodu ustala lekarz lub położna – najlepiej na podstawie USG z I trymestru.

Reguła Naegelego – jak liczy się termin porodu

Klasyczny sposób liczenia pochodzi z XIX wieku i zakłada cykl 28-dniowy z owulacją w 14. dniu. Ciążę liczy się od pierwszego dnia ostatniej miesiączki, a nie od dnia poczęcia – dlatego w chwili zapłodnienia kobieta jest „formalnie” już w 3. tygodniu ciąży.

Wzór w praktyce: data ostatniej miesiączki + 1 rok − 3 miesiące + 7 dni. Przykład: miesiączka rozpoczęła się 10 marca – przewidywany termin porodu to ok. 17 grudnia. Wynik w przybliżeniu odpowiada dodaniu 280 dni, czyli 40 tygodni (różnica 1–3 dni wynika z nierównej długości miesięcy; kalkulator liczy dokładnie 280 dni).

Wiek ciąży zapisuje się w tygodniach i dniach, np. 12+3 tc. oznacza 12 pełnych tygodni i 3 dni. Według tej samej konwencji I trymestr trwa do 13+6 tc., II trymestr od 14+0 do 27+6 tc., a III trymestr od 28+0 tc. do porodu.

Korekta przy dłuższym lub krótszym cyklu

Przy cyklu dłuższym niż 28 dni owulacja następuje zwykle później, więc termin porodu przesuwa się o tyle dni, o ile cykl jest dłuższy (np. przy cyklu 32-dniowym – o 4 dni później). Przy krótszym cyklu termin jest odpowiednio wcześniejszy. Kalkulator powyżej uwzględnia tę korektę.

Obliczenia z miesiączki są mniej wiarygodne, gdy cykle są nieregularne (np. w PCOS), gdy kobieta nie pamięta dokładnej daty, zaszła w ciążę wkrótce po odstawieniu antykoncepcji hormonalnej lub w czasie karmienia piersią. W takich sytuacjach szczególnie ważne jest wczesne USG. W ciąży z zapłodnienia pozaustrojowego termin wylicza się z daty transferu zarodka i jego wieku.

Termin z USG – kiedy lekarz go koryguje

W I trymestrze zarodki i płody rosną bardzo podobnie, dlatego pomiar długości ciemieniowo-siedzeniowej (CRL) pozwala określić wiek ciąży z dokładnością do kilku dni. Pomiar ten jest najbardziej przydatny do ukończenia 13+6 tc. – później różnice w wielkości dzieci w coraz większym stopniu wynikają z indywidualnego tempa wzrastania, a nie z wieku ciąży.

Jeśli wiek ciąży z USG różni się od wyliczonego z miesiączki o więcej niż kilka dni (zwykle przyjmuje się próg ok. 5–7 dni, zależnie od tygodnia ciąży), lekarz koryguje termin porodu według USG. Raz ustalony termin nie powinien być później zmieniany – badania USG w II i III trymestrze służą do oceny anatomii i wzrastania dziecka. Jeśli płód w późniejszym badaniu jest „większy” lub „mniejszy”, niż wynikałoby z terminu, ocenia się to jako cechę jego wzrastania. Więcej o kolejnych badaniach: USG w ciąży oraz harmonogram badań w ciąży.

Ile dzieci rodzi się dokładnie w terminie

Wyznaczony dzień to statystyczny środek, a nie zapowiedź. Tylko ok. 4–5% dzieci rodzi się dokładnie w dniu wyliczonego terminu. Większość porodów o czasie przypada w okresie od ok. 2–3 tygodni przed do ok. tygodnia po terminie. Dlatego lepiej traktować termin jako „okno” niż konkretną datę – i mieć spakowaną torbę do szpitala już od ok. 36–37 tc.

Poród przedwczesny, o czasie i po terminie – definicje

Dziecko urodzone od 37+0 tc. uważa się za donoszone, choć dzieci urodzone w 39.–40. tygodniu mają statystycznie najmniej problemów okołoporodowych. Dlatego planowe rozwiązanie ciąży bez wskazań medycznych nie powinno odbywać się przed 39+0 tc.

Co się dzieje po 40. i 41. tygodniu ciąży

Zgodnie ze standardem opieki okołoporodowej niezwłocznie po ukończeniu 40. tygodnia ciąży wykonuje się KTG i USG (m.in. ocenę ilości płynu owodniowego), a przy prawidłowych wynikach i prawidłowo odczuwanych ruchach dziecka – kolejne badania po 7 dniach. Podczas tej wizyty ustala się termin przyjęcia do szpitala tak, aby poród nastąpił przed końcem 42. tygodnia. W praktyce, jeśli poród nie rozpocznie się samoistnie, w 41. tygodniu ciąży lekarz zwykle proponuje indukcję porodu, ponieważ po 41.–42. tygodniu stopniowo rośnie ryzyko powikłań u dziecka. Decyzję o czasie i metodzie indukcji podejmuje się indywidualnie, z uwzględnieniem stanu matki i dziecka.

Wcześniejsze zakończenie ciąży może być wskazane m.in. przy nadciśnieniu, stanie przedrzucawkowym, zahamowaniu wzrastania płodu czy cukrzycy ciążowej leczonej insuliną.

Najczęstsze pytania

Autor artykułu

lek. Aliesia Melnychenko

Zajmuje się ginekologią, diagnostyką ultrasonograficzną oraz opieką nad ciążą. Prowadzi konsultacje, badania profilaktyczne i diagnostyczne, wykonuje USG narządów miednicy mniejszej i USG w ciąży. Ma ponad 30 lat doświadczenia lekarskiego. Przyjmuje w centrum RS-MED w Warszawie (Targówek).

Profil lekarza w RS-MED →